De onverwachte dood van mijn vader.

Wellicht ken je het? Je werkt hard naar het moment toe dat je op vakantie kunt. Je kijkt er naar uit om samen met je gezin 2 weekjes te genieten van elkaar, de zon en lekker uit te rusten. Zo ook ik, 3 weken geleden stonden we op de luchthaven om ons te verplaatsen naar Turkije, we hadden er thuis met elkaar al vaak over gesproken hoe we de dagen zouden doorbrengen. Mijn jongste dochter wilde vaak met paps van de waterglijbaan, mijn zoon wilde lekker met me zwemmen en sporten. Dan is het moment aangebroken dat je de hotelkamer binnenkomt en je de knop omdraait om jezelf in de relaxmodus te zetten. Maar op het moment dat je de telefoon wilt uitzetten gaat ie over en hoor je aan de andere kant van de lijn je broer met de mededeling dat je vader is overleden. Wow, de grond zakt even weg onder je voeten. Op het moment van bellen was ik net een half uur jarig en had me een andere verjaardag en een andere start van de vakantie voorgesteld. Op dat moment wist ik het, de vakantie zou niet zijn wat we er met elkaar van verwacht hadden. Samen met mijn zoon ben ik terug gegaan naar Nederland om hem te begraven en konden we samen spreken in deze dienst.

Je vader verliezen is voor iedereen anders, of je nu een geweldige relatie met je vader hebt of niet, iedereen gaat het een keer meemaken. En voor iedereen betekent het afscheid nemen en verwerken. Ik had geen diepe band met mijn vader maar wel een liefdevolle en warme band. Ik merk dat ik nu in een fase zit van verwerken, soms gewoon gepland denken aan de herinneringen en de dingen die we beleefd hebben. Soms komt er een gedachte en sta ik er even bij stil. Ik kan niet zeggen dat ik veel van wat ik nu heb ik direct aan mijn vader te danken heb. Hij was in mijn jeugd vaak ziek en daardoor niet aanwezig om mij datgene te geven wat ik nodig had namelijk vaderschap. Ik geloof dat alles een reden heeft en dus ook waarom ik juist daar bij hem in het gezin geboren werd. Hoewel dat wel eens anders is geweest ben ik er al een tijd zelfs dankbaar voor. Alles wat er gebeurd kan medewerken ten goede in je leven. Toen ik een jaar of 27 was had ik een periode dat ik merkte erg afhankelijk te zijn van zijn goedkeuring. Ik had zijn complimenten nodig en vond het fijn te horen als ik het goed gedaan had. Het vervelende was dat hij dat nagenoeg nooit deed. Dit heeft me een tijd erg veel frustratie gegeven. Na een bepaalde tijd heb ik die strijd opgegeven en besloten dat hij me niks schuldig was, ook zijn goedkeuring en complimenten niet. Dat losmaken heeft me enorm geholpen. Hoewel het fijn is om bevestigd te worden door je ouders is in het een proces van volwassen worden gebleken dat ik hun bevestiging niet nodig heb om gelukkig te zijn. Na die losmaking is mijn band met hem beter geworden. Niet diep maar wel liefdevol en dat maakt de verwerking makkelijker. Toen hij stierf was hij moe van het leven, hij was er klaar mee. Hoewel ik graag nog een laatste met hem gesproken was onze relatie in harmonie het was in orde, het was goed zo, en daar ben ik dankbaar voor.

Zijn het de hormonen.....

Sinds een paar weken heb ik een WK abonnement op de telegraaf. Lekker de sportstukjes lezen elke ochtend. Ik lees niet vaak magazines als story of de prive dus blijf vaak verstoken van het reilen en zeilen van onze celebs. Heel erg vind ik dat eerlijk gezegd niet. Maar nu met mijn ochtendkrantje blijf ik op dit gebied ook bij. De hormonen van onze bekende Nederlanders zijnn behoorlijk in beweging lees ik. Een commissaris van de Koninging die vreemd is gegaan en zegt "tsja mijn vrouw wil gewoon niet accepteren dat er een andere vrouw in mijn leven is gekomen" Zo probleem opgelost? Ik moest even denken het geld en de wet die deze man moet handhaven, als je zo makkelijk het meest intieme in je leven opzij zet, kan ik je dan vertrouwen om wetten te handhaven en geld te beheren?

Ook onze Nationale Robin Hood Peter R de Vries, waar ik in veel gevallen respect voor heb laat zonder te knipperen met z'n ogen weten dat zijn vrouw en hij een open relatie hebben. Hij was met z'n nieuwe vriendin op vakantie geweest en zijn vrouw vond het prima. Ik kon het niet laten om een aantal vriendinnen van ons te vragen, of ze het prima zouden vinden als hun man er een vriendinnetje op na zou houden? De een reageerde nog furieuzer dan de ander. Als de vrouw van Peter er echt zo over denkt dan is ze een hele grote uitzondering, een fractie van een procent denkt wellicht zo. Waar ik bang voor ben dat mannen met gierende hormonen dit voorbeeld van Peter gaan gebruiken. Ik hoop dan wel dat ze beseffen dat ruim 99% van de vrouwen hieraan echt kapot gaat en het niet zou accepteren. Make up your mind before.....! Zijn het de hormonen of is het toch ingegeven door de tijd waarin we leven?

foodspot

mama was een tijdje geleden even op stap naar Londen met een vriendin. Wat doe je dan als vader? Je kunt de maaltijden van Appie Hein samenstellen, een pizza laten bezorgen of je gaat gewoon naar de Foodspot. Het is het laatste geworden. Ik was er al helemaal lyrisch over en nu zijn mijn kids het ook. Spelen klimmen en eten in dezelfde ruimte.

America is weer een beetje dichter bij gekomen. De foodspot aan de afslag Vleuten Maarssen aan de A2 is eindelijk open. Een tijdje open alweer maar elke week gaat er weer een restaurant open in de foodspot, vorige week zag ik dat er op de bovenste verdieping een Japanner zit. Gaan we zeker binnenkort proberen. Heerlijk vind ik dat soort gelegenheden, Subway of Wok to Go, of gewoon een friettent, het is er allemaal. Voor 2 tientjes kun je los in een onbeperkt vlees eten restaurant en er is een prima koffietent.


Ik heb al een paar keer afgesproken met mensen om daar even kort een bespreking te hebben of gewoon even te connecten. Volgens mij gaat the foodspot het helemaal worden in de nabije toekomst. Ik zou zeggen connecten doen we in de foodspot!

De komende maand gaan we in Gods Embassy Utrecht over relatie en sexualiteit spreken. Een onderwerp wat door kerken vaak word vermeden maar waar iedereen mee te maken heeft. Of je nu een relatie hebt, getrouwd bent of nog single bent, sexualiteit en gevoelens heeft iedereen. In een samenleving waar alles te koop is, dus ook sex, is het belangrijk om te kijken hoe sex optimaal kan zijn. Ik ben overtuigd dat God sex heeft gegeven als iets moois. 4 Zondagen gaan we hierover de diepte in en ik heb mijn team belooft om helemaal open kaart te spelen, en ondanks dat we in de kerk zijn gewoon alles bij naam noemen. Blijkt mijn speech toch niet diep genoeg te zijn dan ben ik de uitdaging aangegaan om vragen vanuit het publiek te beantwoorden. Deze kunnen tijdens mijn toespraak worden gesteld per sms. Ik zie er naar uit.

de volgende onderwerpen komen aan bod.
- verschillen tussen man en vrouw
- do's en don't in een relatie
- hoe kun je je partner echt gelukkig maken
- hoe krijg je een beter sexleven
- essentiële verschillen in communicatie

Kijk voor de route even op www.godembassy.nl

CU there

pasen

De wereld is weer in de aanloop naar Pasen. De zon schijnt en de lente zit in de lucht. De temperatuur is weer beter. Wow heerlijk allemaal, eerst nog even stilstaan bij Pasen. In mijn voorbereiding voor Pasen keek ik weer naar de Passion of the Christ. Elke keer raakt me dat weer diep. Ik ben redelijk visueel ingesteld dus aan impact geen tekort in de film. Als christen geloof ik dat verhaal, sterker nog ik heb zoveel band/relatie met de hoofdpersoon Jezus dat pasen me echt heel dankbaar maakt. Stilstaan bij Pasen betekend voor mij stilstaan bij mijn doorbraak in het leven en stilstaan bij de levengever. Als ik om me heen kijk dan zie ik de drukte van het leven. Het lijkt me zo lastig om dan af en toe even stil te staan. Ik kan moeilijk uitleggen wat Pasen is omdat ik Pasen beleef, voel en ervan geniet, het is zoveel meer dan de theorie. Wow ik ben enthousiast over Pasen, God heeft zoveel voor ons gedaan, dat weten en voelen maakt me dankbaar. Dat is Pasen voor mij, wat is Pasen voor jou?

voldoening

De laatste tijd heb ik nogal wat nagedacht over voldoening. In mijn trainingen heb ik vaak gesprekken met groepen mensen over "wat geeft je voldoening" het antwoord blijkt niet altijd heel makkelijk. Mensen die echt voldoening hebben in het leven zijn meestal de gevers. Het is zo dat geven of iets nuttigs doen voor de samenleving veel meer voldoening geeft dan het ontvangen van geld voor iets. Geven maakt iets los in de gever zelf, een gevoel van behagen, blijdschap en trots. Een groot voorbeeld is natuurlijk Moeder Theresa, een echte held, zij is iemand die het tot op hoge leeftijd kon opbrengen om te geven en zorgen voor arme mensen in haar omgeving. met een enorme bezieling gaf ze gezicht aan een enorme organisatie van gevers en dieners. Om me heen zie ik mensen die voldoening krijgen door te geven. Dwars door een samenleving waar consumptie en krijgen soms het hoogste goed lijkt, komen ze boven drijven, zij die anderen willen helpen. Een gezondheidsalon beginnen voor mensen die niet veel hebben, of iemand die Armeense verslaafden opvangt en huisvest tot ze weer in de samenleving teruggeplaatst kunnen. Veel van dergelijke voorbeelden zie ik om me heen en ze maken me blij. Wat me zelf erg veel voldoening geeft is investeren in mensen met een kansloze achterstand. Zij die door iedereen zijn opgegeven helpen om hun leven op de rails te zetten. Deze week trainde ik een groepje zakenmensen, als daar een kwartje valt geeft me dat ook voldoening.
Wat geeft jou voldoening?

Kabinet gevallen

Het hing al een beetje in de lucht, maar het is nu toch een feit, Balkenende 4 is niet meer. De hamvraag is en blijft is dit nu nodig geweest? In een tijd waar fatsoenlijk bestuur zo nodig is blijken ego's en gebrek aan leiderschap het grote probleem te zijn. De economie staat zwaar onder druk en daarom is het onverstandig om een dergelijke beslissing te nemen. Het gaat niet zozeer om de schuldvraag maar de situatie kan alleen maar slechter worden. Partijen staan zo ver van elkaar af dat een nieuw kabinet een hele klus zal worden. Driekwart jaar een land dat niet bestuurd wordt is geen wenselijke situatie.
Ernstige bijzaken die hoofdzaken kunnen worden is dat we internationaal geen sterke indruk maken als Nederland. We zullen waarsijnlijk niet meer aan mogen schuiven bij de G20, dat kost ons inlvoed. De goede relatie met de VS komt ook onder druk te staan, economisch en politiek is dit schadelijk en kan een dure grap worden. Goed leiderschap moet soms een beslissing durven te herroepen. Bos had in mijn ogen niet zo strak moeten vasthouden maar een brede calculatie moeten maken. Er waren veel meer voors en tegens om mee te laten wegen dan bij je standpunt blijven.

Verstand en wijsheid is nodig voor de komende tijd. Een tijd waar sentiment heerst dus ben ik bang dat we over een jaar geregeerd worden door het kabinet Wilders pechtold 1. Wie weet er nog een leuk huisje in Canada te koop?

Teleurgesteld in jezelf?

Veel mensen gaan inhouden of stoppen als ze teleurgesteld zijn. Het is een natuurlijke reactie, de mens wil nu eenmaal geen pijn. Terugtrekken na een teleurstelling kan dan wel een menselijke reactie zijn maar bij groeien hoort teleurstelling. Toen mijn kinderen begonnen met lopen vielen ze net als jou kinderen in het begin waarschijnlijk om. Toch waren we blij met de eerste stapjes en mat je ze niet aan jou kunsten op het gebied van lopen. Je moedigt aan om door te gaan. Zo is het ook met persoonlijke groei. Persoonlijke groei kan niet zonder vallen en opstaan en niet zonder teleurstellingen. Net als iedereen heb ik veel teleurstellingen meegemaakt, niet in de laatste plaats van mensen, ik realiseer me ook dat ik zelf mensen heb teleurgesteld. Elk mens heeft de behoefte om zich te ontwikkelen en een teleurstelling of negatieve ervaring kan dat leren blokkeren omdat er angst tussen is gekomen. Je wordt niet langer meer gestuurd door de behoefte om te leren maar door de gedachte van falen en het gevoel van angst en eventueel afwijzing wat daar achter schuilt. Wat ik in coaching vaak bij mensen zie is dat zoiets kan leiden tot depressie en zelfs burn out. Hieronder een paar tips om te blijven leren ondanks teleurstellingen.

1) besef en realiseer dat de beste mensen, ook jou rolmodellen gefaald hebben en door de zelfde fase zijn heen gegaan.
2) zoek mensen in je omgeving die je positief ter zijde staan. Bouw een supportersteam op van mensen die in je geloven en deel je plannen, je angsten met hun. Vraag hen actief om feedback. Ga leren om mensen of "vrienden" in je omgeving die altijd negatief zijn of afbrekend zijn over wat je doet of wat jij belangrijk vind los te laten. Doorlopende negatieviteit is een dodelijke ziekte.
3) Zet na een teleurstelling onmiddellijk een nieuw doel. Iets hebben om naar uit te kijken helpt en geeft energie om door te gaan.
4) vergeef jezelf en vergeef anderen. Als je niet van jezelf houd dan kun je andere niet liefhebben, dit is nodig om gezonde relaties aan te gaan en te houden.
5) Lees goede boeken over onderwerpen waar je in wilt groeien, volg trainingen en workshops om jezelf te verbeteren. (als je tips nodig hebt mail me dan)
6) Hou je communicatie tegen het licht. Is het opbouwend of afbreken?

Problemen, en teleurstellingen zijn de bergen en dalen waar je door moet om succesvol en gelukkig te worden.

veel succes.

Naast elkaar en met elkaar.

Ongelofelijk wat is Haiti zwaar getroffen en wat is er een geld nodig om dat probleem op te lossen. Los nog van de emotionele en psychische schade die mensen hebben opgelopen. Heel blij ben ik met de initiatieven die genomen zijn en wat is het goed om te zien dat Nederland voorop loopt in het geven. Dit is iets waarom ik heel trots ben dat ik een Nederlander ben. Onze politici waren ook betrokken bij de televisieactie. Gebroederlijk zaten ze naast elkaar tijdens de grote televisie aktie om geld in te zamelen voor de slachtoffers in Haiti. Lachend naast elkaar, elkaar helpend en supportend voor dat ene doel, hulp bieden voor Haiti. Waar ze elkaar ineffectief bevechten in de kamer blijkt het voor het ene gemeenschappelijke doel wel te kunnen, samenwerken. Nu de handen ineen slaan om de problemen met integratie, jeugd, gezondheidzorg, gezinnen etc op te lossen.

Sander Simons

Vanmorgen stond er in de Telegraaf een artikel over Sander Simons. Zijn laatste interview want de sympathieke RTL nieuwslezer is overleden. 2 jaar geleden kreeg hij te horen dat hij ernstig ziek was. Lang heeft hij gevochten en gisteren op eigen verzoek is zijn leven beëindigd. Ik werd geraakt door zijn openheid en de wijze waarop hij met de ziekte omging maar vond de manier van overlijden ook wel triest. Zelf een keuze maken en de datum en zelfs tijd bepalen van je dood is een hele moeilijke stap. Met geloof had ie niets en leven na de dood geloofde hij niet. Steeds meer mensen kiezen voor management van hun eigen leven en einde. Had het hem gegund om in overeenstemming te zijn met de Levengever.